PATRON

Św. Stanisław Kostka urodził się w grudniu 1550 r. w Rostkowie. Ochrzczony został w kościele parafialnym św. Wojciecha w Przasnyszu. Rodzice jego - Jan Kostka, kasztelan zakroczymski i Małgorzata z Kryskich, pochodząca z Drobina koło Płocka - byli bardzo religijni. Miał czworo rodzeństwa: trzech braci - Pawła, Wojciecha i Mikołaja oraz siostrę Annę. Bracia - Wojciech i Mikołaj zmarli w dzieciństwie. Stanisław od najwcześniejszych lat życia wzrastał w religijnej atmosferze rodzinnego domu, o której tak pisze jego brat Paweł: "Rodzice postępowali z nami surowo i przyzwyczajali do modlitwy i uczciwości. Wszyscy nas upominali i brali udział w naszym wychowaniu, wszystkich czciliśmy, przez wszystkich byliśmy kochani". Do dwunastego roku życia Stanisław pobierał nauki w domu rodziców i u miejscowego kapelana. Następnie przez dwa lata razem z Pawłem kształcił się i wychowywał pod opieką młodego nauczyciela Jana Bilińskiego. W czternastym roku życia, w początkach lipca 1564 r., wyjeżdża z Pawłem i Janem Bilińskim na dalszą naukę do Wiednia.Zamieszkał w konwikcie, tzn. w internacie prowadzony przez Ojców Jezuitów. Były to czasy tzw. reformacji. Cesarz Maksymilian II skłaniał się do protestantyzmu. Po ośmiu miesiącach pobytu w Kolegium, gdy Ojcom Jezuitom zabrano internat, Stanisław musiał się przenieść do domu luteranina Kimberkera. Początkowo nauka sprawiała Stanisławowi trudności. W drugim jednak roku należał do najlepszych uczniów, pod koniec zaś trzeciego roku prześcignął nawet najlepszych. Zawdzięczał to nie tylko nieprzeciętnym zdolnościom, ale bardziej jeszcze pracowitości, pilności i sumienności, o czym świadczą jego notatki. Wśród kolegów wyróżniał się pobożnością, skromnością i umiarkowaniem. Miał nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu. Gorliwie służył do Mszy św., często pozostawał w kościele lub kaplicy na adorację. Odznaczał się też szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej. Stanisław, mając zamiar wstąpić do zakonu Jezuitów, usiłował prowadzić życie na wzór zakonny, co było powodem przykrości, jakie miał ze strony starszego brata Pawła. W czasie pobytu w Wiedniu, w grudniu 1566 roku, Stanisław ciężko zachorował. Obawiano się o jego życie. Powrót do zdrowia zawdzięczał cudownej interwencji Matki Bożej. Opowiadał potem w nowicjacie w Rzymie, że ujrzał Maryję z Dzieciątkiem Jezus, które złożyła mu na wyciągnięte ręce. Otrzymał wtedy polecenie wstąpienia do Towarzystwa Jezusowego. Powstały jednak trudności nie do pokonania na miejscu. Ojciec nigdy nie zgodzi się, by jego syn został zakonnikiem. Kiedy Stanisław przekonał się, że w Wiedniu nie może być przyjęty do zakonu, zdecydował się na czyn, wydawałoby się, szaleńczy. Dnia 10 sierpnia 1567 r., w niedzielę rano po Mszy św., ubrany w ubogie szaty, by nie zwracać na siebie uwagi, decyduje się na ucieczkę Zostawił list, w którym tłumaczy się przed Pawłem i Bilińskim dlaczego podjął taką decyzję oraz prosi o pożegnanie w jego imieniu rodziców. Paweł z Błlińskim zorganizowali pościg, Stanisława jednak nie rozpoznano, gdyż był przebrany w ubranie żebracze. Stanisław udał się najpierw do Augsburga, a następnie do Dylingi, mając nadzieję, że może będzie przyjęty przez prowincjała Jezuitów w Niemczech, Ojca Piotra Kanizjusza. Zacny Ojciec Piotr Kanizjusz, późniejszy święty, przekonał się o wielkiej wartości Stanisława i dał mu radę: jeśli chcesz być zakonnikiem, idź do samego generała Ojców Jezuitów do Rzymu. Wystawił też Stanisławowi wspaniałą opinię, pisząc: " Spodziewam się po nim rzeczy przedziwnych ". Podczas długiej i bardzo uciążliwej podróży Stanisław napisał list do rodziców. Do Rzymu przybył 25 października 1567 r. i zapukał do furty klasztornej Ojców Jezuitów. Generał O. Franciszek Borgiasz, późniejszy święty, zadecydował o przyjęciu Stanisława do nowicjatu wbrew woli rodziców. Ceremonia przyjęcia odbyła się w trzy dni później, 28 października 1567 roku. W nowicjacie, jak stwierdzili liczni świadkowie, był wzorem zakonnika. Najświętszą Maryję Pannę nazywał swoją Matką i Panią. Na miesiąc przed śmiercią Stanisław wyznał przyjaciołom, że nie opuszcza go przeczucie o bliskiej śmierci. W dniu św. Wawrzyńca, 10 sierpnia 1568 r. w rocznicę swej ucieczki z Wiednia, zachorował i po raz drugi ujawnił swe przeczucie bliskiej śmierci. Prosił Matkę Bożą, by Jej Wniebowzięcie mógł przeżywać w niebie. Stan jego zdrowia nagle się pogorszył, poprosił wiec o spowiedź, przyjął Komunię św i Sakrament Chorych. Osiemnastoletnie jego życie dobiegało końca. Odchodził z tego świata z całą świadomością. Z krzyżem i obrazkiem Matki Bożej w ręku dnia 15 sierpnia 1568 roku o godzinie trzeciej zasnął cicho i spokojnie. Kościół ogłosił go błogosławionym w roku 1605, a świętym w roku 1726.

Aktualności

rekrutacja

26.02.2021

REKRUTACJA 2021/2022

OGŁOSZENIE !!!

w dniach

02.03.2021 r. – 23.03.2021 r.

 

W  SEKRETARIACIE SZKOŁY  PODSTAWOWEJ im. św. Stanisława Kostki

W MOSZCZENICY UL. DWORCOWA 9

OD PONIEDZIAŁKU DO PIĄTKU W GODZ. 800 – 1400

Rodzice,  którzy zapiszą dzieci urodzone  w  ww. rocznikach do innych  szkół, zobowiązani są powiadomić osobiście lub telefonicznie (44 616-95-00) szkołę, do której placówki (szkoły lub przedszkola) dziecko zostało zapisane.Dokumantacja do pobrania

Czytaj więcej...
telefon zaufania

26.03.2021

Regionalny Interwencyjny Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży

Samorząd Województwa Łódzkiego uruchomił Regionalny Interwencyjny Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Na telefony od młodych ludzi czekają specjaliści: psychologowie, psychoterapeuci, osoby specjalizujące się w interwencjach kryzysowych.Wsparcie można uzyskać dzwoniąc na numer 726 611 611 w godzinach 15.00 – 18.00. Z kolei od godziny 18.00 do 21.00 specjaliści dyżurują na Snapchacie i Messengerze (pogadajmytutaj). Telefon jest odpowiedzią i wsparciem w sytuacjach kryzysowych, które narastają wśród wielu młodych osób w okresie pandemii.Dzieci i młodzież uzyskają wsparcie w następujących obszarach:– Stres i wydarzenia o traumatycznym potencjale (zaliczyć do nich można sam fakt wystąpienia pandemii)– Dokonywanie samouszkodzeń– Myśli, plany i zamachy samobójcze– Konflikty i nieporozumienia– Straty, w tym rozstania i żałoba– Kryzysy wieku adolescencji. Konieczność pozostania przez dzieci i młodzież w domach, zamknięcie, brak możliwości wychodzenia, korzystaniaz aktywności fizycznej, instytucji kultury, ale przede wszystkim brak kontaktu z rówieśnikami. Ciągłe przebywaniez osobami dorosłymi w ograniczonej przestrzeni życiowej. Wszystkie te sytuacje związane z  brakiem zaspokojenia potrzeb powodują u młodych ludzi frustrację, niechęć do nauki, próby samodzielnego wyjścia z domu. Nieodnajdywanie się w nowych warunkach może przyczynić się do powstania lub pogłębienia się np. stanów kryzysu emocjonalnego. Młodzież nie ma z kim porozmawiać o tym co przeżywa, o swoich obawach, o swoim stanie psychofizycznym. Powstał więc pomysł uruchomienia „szybkiej linii pomocy”.

Czytaj więcej...
warsztaty plastyczne

26.03.2021

Warsztaty na świetlicy

W dniach 22-23.03.2021r. uczniowie kl. 0a i 0b uczestniczyli w warsztatach plastycznych pt. „Kolorowe jaja”, zorganizowanych przez wychowawców świetlicy. W trakcie zajęć dzieci ozdabiały styropianowe jajka metodą decoupage, polegającą na przyklejaniu wzorów wyciętych z papierowych serwetek i bibuły na jajo. Mimo trudnej techniki plastycznej dzieci świetnie sobie poradziły i wykonały piękne pisanki, o czym świadczą poniższe zdjęcia. Każde dziecko za wykonaną pracę otrzymało słodką niespodziankę. Małym artystom dziękujemy za zaangażowanie i udział w warsztatach. Wychowawcy świetlicy

Czytaj więcej...
caritas

19.03.2021

Pierwszy Krok

Pierwszy krok  Wojna w Syrii trwa  od  blisko  10 lat. To dziesięć lat strachu, niepewności i bólu, jakiego nie powinno doświadczać żadne dziecko. Aleppo, jedno z najbardziej zniszczonych miast podczas działań wojennych, odbudowuje się i powstaje z ruin. Sytuacja mieszkańców wciąż jest bardzo trudna. Aktualnie w Aleppo prąd jest tylko przez 2-3 godziny. Dzieci mają ograniczoną możliwość nauki, wiele z nich musi pracować, by pomóc utrzymać rodzinę. Wielu rodzin nie stać na opłacenie nauki dzieci. Chcemy pomóc dzieciom z Aleppo wrócić do szkoły i przywrócić im utracone dzieciństwo.  Szkolne Koło Caritas i Koło Misyjne PDMD we współpracy z całą społecznością szkolną podjęli wspólną inicjatywę polegającą na objęciu opieką stypendialną dziecka z Aleppo w ramach programu Pierwszy Krok.  Uczniowie  pomogą Joyce, finansując pół roku jej nauki.Dziewczynka  ma 7 lat i chodzi do pierwszej klasy szkoły podstawowej. Dobrze się uczy. Bardzo lubi rysować i tańczyć. Należy do skautów.Zapraszamy wszystkich chętnych do przyłączenia się do tej pięknej akcji. Razem możemy więcej!A gdzie jest Aleppo? 

Czytaj więcej...
dzień kobiet

08.03.2021

Dzień Kobiet

Wszystkim Paniom i Dziewczętom z okazji Dnia Kobiet składamy najserdeczniejsze życzenia, dużo zdrowia, uśmiechu, radości, wszystkiego co najlepsze...- Panowie i Chłopcy

Czytaj więcej...
dopalacze

26.02.2021

Dopalacze

Wojewódzka Kampania Edukacyjna

„Dopalaczom mówimy STOP – wybieramy zdrowie”

             Uczniowie klas VII i VIII biorą udział w Wojewódzkiej Kampanii Edukacyjnej „Dopalaczom mówimy STOP – wybieramy zdrowie”. Głównym celem kampanii jest zapobieganie używaniu środków psychoaktywnych oraz kształtowanie bezpiecznych zachowań zdrowotnych wśród młodzieży szkolnej województwa łódzkiego.                Zajęcia edukacyjne mają za zadanie dostarczyć młodzieży rzetelnej wiedzy na temat konsekwencji używania nowych substancji psychoaktywnych należących do grupy tzw. dopalaczy, pobudzić do autorefleksji w obszarze indywidualnych decyzji dotyczących używania tego typu substancji oraz pomóc rozwinąć umiejętności przyjmowania postawy asertywnej w sytuacji kontaktu z substancjami psychoaktywnymi.                 Rodzicom uczniów zostały przekazne podstawowe informacje na temat właściwego modelu reakcji w przypadku zażywania przez młodzież substancji psychoaktywnych oraz zasad kształtowania umiejętności rozmawiania z dziećmi na temat tych substancji. Przekazano także opracowane ulotki na temat substancji psychoaktywnych.                Udział w zajęciach dostarcza uczniom rzetelnej wiedzy na temat konsekwencji używania nowych substancji psychoaktywnych należących do grupy tzw. Dopalaczy, pobudza do autorefleksji w obszarze indywidualnej decyzji dotyczącej używania tego typu substancji. Młodzież rozwija umiejętność przyjmowania postawy asertywnej w sytuacji kontaktu z substancjami psychoaktywnymi. Rodzice rozwijają kompetencje wychowawcze w zakresie pozytywnej profilaktyki oraz kształtują umiejętność rozmawiania z dziećmi na temat używania substancji psychoaktywnych. Pobierz ulotkę  

Czytaj więcej...

Wyszukiwarka